Зүггүй холын бодол

Хөлд ороолцолдоно

Зүсэр шивэр бороонд

Хүслийн онгод дэвэрнэ

Зүүдний совин алдуурч

Нарны тоос эсгэнэ

Зөн билгийн шувуухай

Намайг ариусган элгэмсэнэ.

                                             2002.10.05

Холхи замын үзүүрт

“бөөрөлжүүт”-ийн тал дуниартана.

Хорьдын саран тэвэрсэн

Бүлэг цагаан дэрс дуулалдана

Идэр насанд хайр шивнэсэн

Эхнэр охидын харц гэрэлтэнэ.

Талын жаахан тосгон Архустын

Танил төрх тосож угтана

                                                       2002.10.10

Чамайг эзгүйд уй дарсан бодол

Зүрхэнд гунигтай

Час улаан наран

Хананд өнживч уйтгартай

Чи минь эзгүй бол

Би дандаа гансарна

Цэл залуу орчлонд

Бээрч даарч ганцаардана

                                                2003.02.10

Үнэр ялдамханд нь

Согтуурхаж явсан

Өөжин бүүвэй цэцэгс ч

Гандчихаж...ээ халаг

Үлгэр домогоо

Хэлж суусан

Өвгөд хөгшид минь ч

Өөд болчихож... эвий халаг

                                                  1999.04.10            

Хөөрхөн төрсөн охид

Нүгэл гэдгийг будда-д өгчихөж

Хөхнийх нь товч гэрэлтэх

Нүцгэн биеэ бурхадад харуулчихаж

Залуу насаа ...гэж тэгэхэд л

Хайр гэдгийг цээжиндээ эсгэнэ.

Загал халиун үрээ ч

Хатир гэдгийг цэцгэнд нисгэнэ.

                                                     2003.03.03