Зөн совингийн холхиос
Наран мандах мэт
Зүрхний алтан навчис руу
Саран шагайх мэт
Шаргал шаргал аялгуу
Сэтгэлд урсана
Шанх ороосон салхи нь
Сэвэлзсээр ирнэ
Нарны торгон сэжүүр
Хоймор мялаах мэт
Насны мөнгөн хур
Хийморь сэргээх мэт
Цэнхэр цэнхэр аялгуу
Цээжинд үүрсэнэ
Чиний минь үг
Сэтгэлд ирнэ
2002.04.10
...Сэр сэр салхин сэвэлзлээч
Ганы халууныг ямар сэрүүцүүлэх биш дээ
Сэтгэл адган дэвэлзлээ ч
Гал насны аагийг сэдэрүүлэх биш дээ
Тэнгэрийн хур шившлэн асгарлаа ч
Хүлгийн тоос намдах биш дээ
Тэнэг мунхагийн заяа асгарлаа ч
Хүний араншин ямар наслах биш дээ.
1999.10.10 Чойр
Эхээс төрөхийн би босоо
Элсэн дээрх мөр минь ч босоо
Эрт галавын Монгол шигээ босоо
Эзэн Чингэсийнхээ омог шигээ босоо
Холын бодол минь ч босоо
Хонин бор толгод шигээ босоо
Бодлоо жаргааж туйлан
Босоо заяатай Монгол....оо би
Сарны мөнгөн асгар шиг босоо
Салхи шуурганд элсэн чулуудын
Үлгэр мэт босоо
Сайр шандын болор усан мэт босоо
Санаж мөрөөсөхийн жаргалаар ижийгээ гоёсон босоо
...
Сар жилүүд
Чанад хол руу урсаж одно
Сайхан ижийдээ
Сэтгэл уясаж оройтоно
Чимээ амирлангуй
Амгалан бороо
Цэнхэр зүүдэнд
Алтарч урсана
Ижий минь
Ааш ялдамхан
Идэр залуу хэвээрээ
Зүрхэнд гэрэлтэнэ.
1999.12.20
Дэрс нугын зүрх цагаан хонд
Халтар говийн тогосхон салхинд
Халирч элрээгүй торгон угалз
Халуун гангын бор тэшээнд
Халгилж цалгилсан босоо уянга
Дуу эсгэж гэмээнэ янагшихын жаргалтай
Дурлал ичээж гэмшихийн нулимстай
Дэлхийн их од
Тэнгэр уулын атаархал
“Дэрэн”-ийн хөх салхи
Тэс хөндлөн говийн босоо араншин
1999.11.30
...
Бичлэг тандагч