Үд хэвийх агшин

Хонгор зүрхний цохилон

Үүлэн чөлөөний наран мэт

Ховорхон заяаны насан минь

Ухаарлын учиг хөвөрдөж

Үнэний амьсгалд хэрсүүжнэ

Уярал билгийг аргадаж

Үхлийн гал өлгийднө

Сарьнаж амжаагүй бодлын

Үзүүр хөглөн цойлох

Санаа адгуу хүслэн

Үүлэн чөлөөний наран мэт

Хаа нэгтээ  бүүдийвч

Халуун зүрхний цохилон

Орчлонд амьд домгийн

Оньч задлан мэлмэрч

Хөх галын охь шимсэн

Хүний зүрхэнд очоогүй үг мэт

Үүлэн чөлөөний наран

Үд хэвийх агшин миний насаа

Од түлхэлцэн өндөлзөх

Хөх өвсний шивнээнд

Онгодын хур солонгорч

Хөглөх аялгуу эгшиглэнэ

Намуухан үлгэрийн шивгээ

Хүсэл хөтөлж алс руу урсана

Нарны тоосыг эсгэн

Хүлэг морин үүрсэнэ

Эрээн цавд

Хөх өвс ургана

Энэ хавьд

Их өвс уярна

Зүггүй холын бодол

Хөлд ороолдоно

Зүсэр шивэр бороонд

Хүслийн онгод дэвэрнэ

Ган гачаалд

Гандчихаагүй их өвс

Гал усанд

Дорнын тэнгэр

Ой мод шиг шуугина

Домгийн мэлмий цуучиж

Од түлхэлзэн өндөлзөх

Намдуу намдуухан аяс

Хээр талдаа уянгалана

Нарны тоосыг эсгэн

Хэрлэн цалгитал хүлэг үүрсэнэ

Хэрлэнгийн хөндийд

Цэцэг ургуулсан Бдарч

Хэнтэй ч билээ хамт

Цэрэгт мордсон байлдагч

Морьдоо хөтлөсөн

Ерийн нэгэн найрагч

Монголоо гэсэн

Есөн эрдэнийн өглөгч

Малийтал инээсэн

Найргийн тэнгэрт шүлэг төрөхөд

Манцуйлж бүүвэйлсэн

Чамлаж болохооргүй

Найргийн их тэнгэр

Чандмань тамгатай

Нялгын минь буурал морин

                                           1995 он

Сэлбэ голтой

Ширгэхгүй мөнхийн найрагч

Сэтгэлийн галтай

Дүрэлзэж шатсан малчин

Илүү гэртэй

Отрын хоньчин

Их хотноо

Радиогийн малчин

Дэрэнгийн хар азаргаа

Дэлхийн наадамд сойсон уяач

Бодол бодлынхоо дундаас тэмээ хөтөлж

Болор цомоо өргөсөн найрагч

Цэндийн хүү Чимэд дорж

Цэцэн билгийн амьд Дорж

Хойтонгийн наадамд

Хонины ууц таллана

Ирэх ирэх жилүүдийн найранд

Ингэний сүү самарна

Бор талын зоо

Агь хөлрөөд жаргана

Борог өвс

Амсхийж хөл доор уярана

Цэнхэр цэнхэр зэрэглээ намиатаж

Ерхөг дунд тунарна

Чиний минь зэрвэсхэн харц

Аньсага хагаслан сүвлэнэ

Наран гоо алтарч

Бороо алсад цайрна

Насны хань чи минь

Бодол асааж сүлнэ

Зүрхний гал хөглөж

Хайрын дөл сэвлэсэн

Зүүдний амраг чамаасаа

Амьдрахын заяа амсаж

Хос ангир шиг ижилсэн

Хорвоогийн жаргал эдлэнэ би

Мөр бүтэн нэр бүтэн явахын

Мөрөөслийн гэрч жам ёсон энэ буюу

                                                  1995 он