Халуун амины хэлтэрхий

Хэрлэн та минь сонс

Хазгай гишгэсэн

Хэвгий заяаг минь түш

Буян нүглийн

Алдас болгонд тэрсэл

Буруу зөвийн

Альхан зайнд явааг минь дэнсэл

Буурал Хэнтийн их усан

Намуун зөөлөн урсагаа

Буйдан хорвоогийн хөх усан

Намайгаа бас дурсагаа

Зөөлөн цагаан шүлгийг минь

Зүрхэндээ тээж урсаарай

Зөв буруугийн төлөө адарч

Зөрж явсан араншинг минь уучлаарай

Хазгай гишгэсэн

Хэвгий заяа минь  мулгуу ч

Халуун амины хэлтэрхий

Хэрлэн та минь болгоо

                                    1995 .05.18

...

Үүл самарсан тэнгэрийн

Үндэс аргадах нулимс

Үйзэн цэнхэр говийн

Агь хөлөрсөн жаргалангаас

Тэлмэн тэшээ салхины

Ботгон цагаан цохилон асна

Тэнгэр газрын савслага

Бороо цайрах агшинд

Зандан улаан тэмээдийн

Гал өлгийдсөн бөх

Загийн шугуйд нялхарч

Элс хээлэн уусна

Замбуулингийн доорх

Тэнэгэр говийн зооноос

Заяа тавилангийн харц

Тэрлэг гандааж онгоно

Тэр их говь

Үлэг гүрвэлийн орноос

Тэмээдийн бөх

Үүл шөргөөж асарлана

                                         1995 он

...

Чамайг ирнэ гэхээс

Царцанга өвлийн жавар уясаж

Бараан гуниг зүүднээс хулжиж

Баруун уулын хэц холын одод руу явчихлаа

Намайг бодно гэхээс

Насны минь гал нараар гэрэлтэж

Бороо цайрах алс тэнгэрийн хаяа

Бор талын зоо сэргээд явчихлаа

Чи бидэн хоёр уулзана гэхээс

Чимээгүй дүнсийх бодлын манан нимгэрч

Элс нургилах ингэ буйлах

Ишиг тонгочих янзага нойрсох

Говийн нарыг тулгандаа аргамжиж

Чагтагандаа уях шиг

Голомт дулаацуулсан хайраа

Чамтайгаа хуваалцана амин гоо минь

                                                          1995 он

...

Борг өвсөнд

Бодлоо сүлжсэн

Богино хархан

Үсээ сүлжсэн

Ботгон тэшээнд

Зүсээ сүлжсэн

Болзоо болзоондоо

Зүрхээ сүлжсэн

Бодь намуухан

Сэтгэлээ сүлжсэн

Буруугүй зөв хайраа

Өөр өөртөө сүлжсэн

Бурман улаан хацраа

Өглөөний наранд сүлсэн

Төгс сайхан үзэсгэлэн гоо

Чамайгаа хараагүйсэн бол

Төөрөг заяаны альхан зайнд

Төөрөлдөж хоцрох байсан бол доо

                                                            1995 он

...

Хул хонгор адууд шиг тунарч

Сэрэхүй зүүд бодлын үүр цайна

Хундагатай дарс асгарах шиг

Сэтгэлийн бороо үерлэж бууна

Цэнхэр цэнхэр  үдшийн

Анир чимээ эвдэн

Цээжний гүнд

Ангирын дуу амиатна

Тэгэхэд бодол минь

Борог өвс рүү шигдэнэ

Тэгэвч борхон заяаны исгэл

Тэнгэрийн хаяа руу ниснэ

Хэрлэн цалгиулж

Омголон морь үүрсэхүй

Хэмжээлшгүй хүслэн

Баян улаан ууланд минь очно

Загийн сондуул дамнаж

Яргуйн цомноо алаглахуй

Заяа тавилангийн хоь цогшиж

Янаг чам руугаа эргэж ирнэ

                                                     1995 он

...